Bağlıca Doğa Koleji’nde, pırıl pırıl gözlerle bana bakan öğrencilerle 14 Mart Tıp Bayramı üzerine sohbet etmek… Bu sadece bir konuşma değildi, yıllar içinde hekimlikten öğrendiğim her şeyi içimde tartıp paylaşmaya çalıştığım bir yolculuktu.
Hekimlik, kitaplardan öğrenilen bir meslek değil. İlk ameliyatımda hissettiğim heyecan, bir hastanın yıllar sonra “Sayenizde yürüyebiliyorum” demesi, gece uykumdan uyandıran telefonlar, ameliyathane ışıkları altında geçen uzun saatler… Bunların her biri, insan hayatına dokunmanın yükünü ve anlamını içinde barındırıyor.
Bir diz ameliyatıyla sadece kıkırdağı değil, bir insanın umudunu da iyileştirdiğinizi biliyor musunuz? PRP enjeksiyonu, eklem tedavileri, sporcu sağlığı, ortopedik cerrahiler, halluks valgus onarımları, tendon yaralanmaları… Bunların hepsi teknik terimler. Ama hekimlik, teknik terimlerin ötesinde, hastanızın gözündeki “İyi olabilecek miyim?” sorusuna güvenle “Evet” diyebilmektir.
Bugün gençlerle bunları konuşurken aslında onlara meslekten çok, bir bakış açısını anlatmaya çalıştım. Tıp, sadece hastalıkları değil, insanı anlamaktır. Bazen bir omuz ameliyatıyla ağrısız bir uyku, bazen bir ayak bileği cerrahisiyle özgür bir yürüyüş armağan etmektir.
Mesleğimizi her gün aşkla, sabırla, bazen yorularak ama asla vazgeçmeyerek yapıyoruz. Çünkü bu iş, insan olmanın, insan kalmanın en saf hali.
Tüm meslektaşlarımın 14 Mart Tıp Bayramı kutlu olsun. Ve mesleğe adım atacak gençler… Unutmayın, hekimlik bir meslek değil, insan hayatına dokunmanın en güzel yoludur.
